Penetracja na koniec okresu

O, skoro jest obleśnie i seks, to wtrącę inspirację, której nie szanuję. A może lenistwo intelektualne nie pozwala mi odnaleźć geniuszu, nie wiem kurwa, chodzi o Houellebecqa. Chyba jakoś w liceum i trochę zaraz po poczytałem typa i mi się udzielił ten zjebany pesymizm, mizantropia, obrzydzenie w patrzeniu na ciało i demistycyzacja seksu. Do tego mózg zryły bezsensowne opisy bezsensownej przemocy i pewnie coś jeszcze. Obecnie zupełnie pierdolę to spojrzenie na człowieka (wiem, że coś tam, coś tam, morałem miało być w jego książkach, że miłość na końcu ma wygrać, ale po co z tej okazji glanować część społeczeństwa i kultury, której się nie rozumie, bo jest się zbyt zaaferowanym tym, że fiut już nie staje). Jak tak patrzę, jeszcze w tym komiksie trochę tych nutek holubkowych się znajdzie.

O, ten komiks został wrzucony dzień przed premierą mojej pierwszej wielkiej publikacji: Ryśka i Królika! Co to jest? Ano napisałem scenariusz do komiksu dla dzieci i zdobył któreś tam miejsce w konkursie Egmontu i potem udało się wydać 30-stronicowy albumik, a potem jeszcze drugi tom. Nie polecam ogólnie. Jest mocno przeciętny, a miejscami mocno cringe’owy. Drugi tom jest trochę mniej przeciętny, ale za to bardziej cringe’owy. Nie powiem czemu, bo umrę.

Za to rysunki są bardzo dobre, Krzysiek Budziejewski jest bardzo solidnym rysownikiem i jak ktoś chce sprawdzić to np. w serii Wydział 7 ma fajne dwa zeszyty (później może wrzucę inne komiksy, nad którymi wspólnie pracowaliśmy).

Nie nadaję się chyba do tak dużych projektów, wszystkie terminy były zawalone. Krzysiek powinien dużo wcześniej dostać gotowy scenariusz, żeby mieć więcej czasu na rysowanie. Przepisywanie draftów z zeszytu zajmowało tyle samo, co ich pisanie. Ale hej, warto być scenarzystą, głównie dlatego, że sam decyduję o kanonie i oficjalnie Rysiek i Królik po ukończeniu 30 tworzą pełną patologii, toksyczną parę przyjaciół.

Ech, nie powiem, lubię te moje dzieciaczki :3