było tak od razu

W lipcu 2019 poznałem moją dziewczynę i sporo się zmieniło w moim życiu, a tym samym w mojej twórczości. Poznaliśmy się na Tinderze (ona napisała pierwsza, bo oczywiście ja się zesrałem i spanikowałem), mieliśmy wiele wspólnego i zakochałem się po uszy. Nie myślałem, że po 30 jeszcze tak można xD Poczucie bycia kochanym i potrzebnym pozwala spojrzeć na życie z zupełnie innej perspektywy, mogę łatwiej oddychać, a także pojawiło się w nim więcej sensu i odpowiedzialności. I tak jak na rysunku, więcej kotełków :3

Herbatka zastąpiła walające się butelki; łatwo mi było przystopować z nałogiem, gdy jedną z przyczyn była samotność. Już nie będzie komiksów o własnej incelozie, a w zamian pojawiło się więcej nieironicznego podejścia do tematów światopoglądowych. To chyba to poczucie odpowiedzialności i odwagi do wyrażania i bronienia własnego zdania. Do tego więcej tworzę, bo wspólne spędzanie czasu temu sprzyja. Sporo zmian, dla mnie na plus.

Jednak nadal w świecie otaczającym utrzymuje się status quo i mimo, że jest jedna bliska mi osoba patrząca na mnie inaczej, nadal pozostaje poczucie wstydu wobec przegrywania w normy społeczne, dlatego nadal komiksy smutne są i będą. O ile nie zapanuje nasz wymarzony, w pełni zautomatyzowany luksusowy gejowski kosmiczny komunizm. Do tego czasu można liczyć na regularne smuty. I jebanie po libkach i faszolach. Pzdr